View Articles

Monday, July 28, 2014

0363: Actus Essendi and the Second Operation
of the Intellect (III)



Entry 0363: Actus Essendi and the Second Operation 

of the Intellect (III) 


Here is how John F.X. Knasas interprets the text from In I Sententiarum, distinction 19, question 5, article 1, ad 7:


“A look at Aquinas’s responsio from which In I Sententiarum, distinction 19, question 5, article 1, ad 7 (cited below) is taken removes any doubt that in Aquinas, the secunda operatio intellectus refers to esse in the actus essendi sense. In the responsio, the esse that founds truth is the same esse from which the name ens is taken. This esse is actus essendi, not the concrete reality.”

See John F.X. Knasas, Being and Some Twentieth-Century Thomists, (New York: Fordham University Press, 2003), 183, footnote no. 15.

Here is the text from In I Sententiarum, distinction 19, question 5, article 1, ad 7:

Ad septimum dicendum, quod cum sit duplex operatio intellectus: una quarum dicitur a quibusdam imaginatio intellectus, quam Philosophus nominat intelligentiam indivisibilium, quae consistit in apprehensione quidditatis simplicis, quae alio etiam nomine formatio dicitur; alia est quam dicunt fidem, quae consistit in compositione vel divisione propositionis: prima operatio respicit quidditatem rei; secunda respicit esse ipsius. Et quia ratio veritatis fundatur in esse, et non in quidditate, ut dictum est, in corp., ideo veritas et falsitas proprie invenitur in secunda operatione, et in signo ejus, quod est enuntiatio, et non in prima, vel signo ejus quod est definitio, nisi secundum quid; sicut etiam quidditatis esse est quoddam esse rationis, et secundum istud esse dicitur veritas in prima operatione intellectus: per quem etiam modum dicitur definitio vera. Sed huic veritati non adjungitur falsitas per se, quia intellectus habet verum judicium de proprio objecto, in quod naturaliter tendit, quod est quidditas rei, sicut et visus de colore; sed per accidens admiscetur falsitas, scilicet ratione affirmationis vel negationis annexae, quod contingit dupliciter: vel ex comparatione definitionis ad definitum, et tunc dicitur definitio falsa respectu alicujus et non simpliciter, sicut definitio circuli est falsa de triangulo; vel in respectu partium definitionis ad invicem, in quibus implicatur impossibilis affirmatio; sicut definitio vacui, quod est locus in quo nullum corpus est; et haec definitio dicitur falsa simpliciter, ut in 5 Metaphysicorum dicitur. Sed hoc non contingit nisi in quidditatibus compositorum: quia in quidditatibus rerum simplicium non deficit intellectus nisi ex hoc quod omnino nihil intelligit, ut in 9 Metaphysicorum dicitur. Secundae autem operationi admiscetur falsitas etiam per se: non quidem quantum ad primas affirmationes quas naturaliter intellectus cognoscit, ut sunt dignitates, sed quantum ad consequentes: quia rationem inducendo contingit errare per applicationem unius ad aliud. Patet igitur ex dictis, in corp. art., quod verum proprie loquendo, quod invenitur tantum in complexis, non impedit conversionem veri et entis: quia quaelibet res incomplexa habet esse suum, quod non accipitur ab intellectu nisi per modum complexionis; et ideo ipsa ratione quam addit verum supra ens, scilicet ordinem ad intellectum, sequitur ista differentia, quod verum sit complexorum, et ens dicatur de re extra animam incomplexa.”


Nothing in this text and nothing in the entire article indicate that Aquinas wants to reduce the meaning of the term esse in this context to only the substantial esse of subsisting extramental things, which is what Aquinas always meant when he used the expression “actus essendi.”

Contrary to what Knasas suggests, Aquinas is fairly explicit in this article about what he means by esse, for he points out that esse has two meanings, one being “uno modo secundum quod ens significat essentiam rerum prout dividitur per decem genera,” and the other being “alio modo secundum quod esse significat compositionem quam anima facit.”

In the whole article it is clear that with the terms “quidditas,” “res” and “esse” Aquinas is not excluding the quidditas of accidents, nor does he want to exclude his understanding that accidents are res, nor his understanding that there is such as the esse of accidents.

It is incorrect say that the text from In I Sententiarum, distinction 19, question 5, article 1, ad 7, “removes any doubt that in Aquinas, the secunda operatio intellectus refers to esse in the actus essendi sense."